(१) एक मंत्री खुर्चीवर सर्वानुमते जावून बसतात. पण, अनेक वर्षे झाली तरी खाली येण्याचे नाव घेत नाहीत.
इतर इच्छुक मनातून नाराज असतात.
जनतेला वाटते- "वा! काय सुखी मंत्रिमंडळ आहे ते!"
शेवटी इतर मंत्रीगणांचा रागाचा पारा अनावर होतो.
"खाली या हो आता"
मंत्री खुर्चीसह हवेत तरंगतात व म्हणतात- " खाली न येतो मी, खाली न येतो, खाली न येतो, खाली न येतो मी"
मित्राहो...!
दारु बद्दल कमी लिहणं म्हणजे दारुचा तसेच पिणार्याचा अपमान केल्यासारख आहे. आतच एका मित्राने दारु या विषयावर mp3 file पाठवली. त्यातील चारोळ्या खाली देत आहे त्या तुम्हाला नक्कीच भावतील
पुन्हा त्या धूंद बार मधुन
मंद सुगंध दरवळेल
आणि पुन्हा एकदा हा
तळीराम वेड्यासारखा बडबडेल....!
प्रत्येकाला एक घर असावं
पिऊन रात्री परतण्यासाठी
प्रत्येक घराला ओसरी असवी
प्रकाशित- सोम, 31/05/2010 - 12:55प्रेषक:विवेक जोशी
एक ना code, भाराभर bugs
· code चांगला वाटला, म्हणून copy-paste करू नये
· मरावे परी bugs रूपी उरावे
· आपलाच code आणि आपलेच bugs
· आपला तो program, दुसऱ्याचं ते copy-paste
· इकडे code तिकडे release
· project आला होता, पण deadline आली नव्हती
· Engineer ची खोड lay-off शिवाय जात नाही
· अतीशहाणा त्याचा code रिकामा
· logic थोडे printfs फार
· Developer मागतो ’A’ rating, Manager देतो ’D’
(प्रेरना: सांगायलाच पाहिजे का?)
ईशेष सुचना:- हा धागा इरंगुळा म्हनुनी आहे
आमचा हा स्वर त्राग्यानी नाही पन काही संगीत घरानी आपलीच टिमकी वाजुन सोताचच नाव पुढे करतात. गायक आन घरानी यांचा परस्पर उपयुक्त सबंद असल्यानी ते परस्परांना कुरवाळतात. इतिहासात काही दुर्लक्षित गायक व घरानी आहेत. मंडळी ख्वॉट हाय का हे? आमच्या संगीत उत्खननात अशी एक नोंद आहे-
काही दिवसांपूर्वी 'कलिंगड कसे निवडावे' च्या धाग्यावर अदितीतैंनी राग कलिंगडा गावा नि मग निवडावे असे लिहिले. त्यावर आम्हाला आमचे सांगीतीक ज्ञान पाजळण्याची इच्छा झाली आणि तो 'कालिंगडा' आहे असे लिहिले. इथे एक आश्चर्य जाहले. साक्षात मिराशीबुवाच अवतरले आणि त्यांनी आमची चूक दाखवून दिली. आम्ही लगेच 'वाकून त्यांना नमस्कार केला' (प्रत्यक्षात नाही केला पण जालावर असे लिहायची पद्धत आहे म्हणे, जरा इंप्रेशन पडते म्हणे) त्यानंतर आम्ही बुवांच्या पायाशी बसून थोडे ज्ञानग्रहण केले. बुवांशी झालेला संवाद इतरांच्या माहितीसाठी इथे देत आहोत.
मीमराठी वरील वाचकांना माझा नमस्कार. हा लेख सुमारे तीन आठवड्यांपूर्वी इतरत्र प्रसिद्ध झाला होता, व तुमच्यापैकी काहींनी तो वाचलाही असेल. (नावं तीच दिसतात, पण आयड्यांचा काय भरवसा? शिवाय न वाचता प्रतिसाद देणारेही असतातच ना.) पहिलाच लेख इथे लिहिताना शिळ्या कढीला ऊत आणायचा उद्योग केल्याबद्दल क्षमस्व.
शेवटी येणार येणार म्हणता पुण्याची 'आय पी एल टीम' आली.
आता आम्ही वाट पहातो आहे ती टीमच्या नावाची आणि त्यातल्या खेळाडुंची.
ते येईल तेव्हा येईल पण एक (भविष्यातले) पुणेकर ह्या नात्याने आम्ही काही "पुणेरी पाट्या" लागोलाग तयार करुन ठेवत आहोत, पुढे त्याची अर्थातच गरज पडेल ह्याविषयी आमच्या मनात अजिबात संदेह नाही.
कविता आन रसग्रहन हा आमचा प्रांत नाही पन टारजन च्या रसग्रहानातुन आमचा मनीविकार बळावला. मंग म्हन्ल ल्व्ह्याव आपन बी. ल्वॉक काय म्हंतीन याचा कव्हर ईचार करायचा ? आपल मण निर्मळ आस्ल्म मंजी झाल! हाय काय आन नाय काय?
नीळाभोर इवलासा मखमली खंड्या,
काळा भोर ऐकलाय पन ह्ये नीळाभोर काय ? आन कशावरुन मखमली जस काय हात लावुन पघितलाय. आन ह्यो खंड्या म्हंजी बंड्याचा कोन?
रावसाहेबांचा दुवा लेख वाचला आणि बाष्कळ चर्चा करणार्या फोर्थ अंपायरची आठवण झाली. (रण ही पाहिला होताच म्हणा)
असो...
इंडिया २४/७ वर राजपाल यादवांनी घेतलेल्या मुलाखतीत मायकेल कॅस्प्रोविचचे सचिन तेंडुलकर आणि सौरव गांगुली या भारतातील दोन बुजुर्ग क्रिकेटरांविषयीचे सडेतोड विचार ऍकले/पाहिले त्यांच्या मते:
