प्रवास

माझी एक विचित्र कमजोरी आहे. बंद वाहन उदा. बस , टॅक्सी, रिक्षा यात बसल्यावर मला बाहेरचा भाग नक्की कोणता आहे हे कळत नाही. त्यामुळे मी बर्‍याच वेळा चालकाला चुकीच्ं मार्गदर्शन करतो. म्हणजे होतं काय की , समोरचा भाग मला कधी कधी ठाण्यातला वाटतो, तर कधी मुंबईतला, तर कधी मध्य प्रदेश मधे मी फिरलो व राहिलो

संपूर्ण उत्तर भारतामध्ये तीव्र थंडी पडली असताना आणि कश्मीरची हिवाळी राजधानी जम्मुला हलवली जात असताना भ्रमणगाथेतला अंतिम भाग लिहितोय. खरं तर अंतिम भाग न म्हणता पुढील प्रवासाच्या पूर्वीचा व तात्पुरत्या विश्रामापूर्वीचा अंतिम भाग म्हणणं अधिक योग्य होईल..... संपूर्ण प्रवासामध्ये, प्रवास वर्णनाचं लेखन करताना आणि आत्तासुद्धा “त्या” प्रवासाच्या अनुभवाच्या अत्यंत थरारक व विलक्षण आठवणी सोबत आहेत.......

अगदी रखरखीत उन्हाळ्यात आम्ही मनमाडला आलो
फुफाट्यातून नागड्या पायाने चालता चालता तळपाय भाजल्याची अजूनही आठवण आहे
मनमाडला कसे आलो तर फारसे आठवत नाही .
परंतु आम्हाला छत्रे हायस्कूल मध्ये टाकले एवढे आठवते.
छान ईमारत होती. दगडी ईमारत. नि पुढे भव्य पटांगण.
तेव्हा त्या शाळेत सुत-कताई होती.
सुत कताई कशाशी खातात काहीच माहित नव्हते.