लो आ गयी उनकी याद...

कधीतरी ....निवांत क्षणी....तुझी आठवण येते...
आठवण येते म्हणजे विसरलो आणि मग तु आठवलीस असे नाही...
तशी तु सतत माझ्या मनात असतेस...
चालता चालता भास होतो...
तु माझ्या बाजुने चालत आहेस...
मान वळुन पहावे तर सगळेच अनोळखी चेहरे...
कधी अचानक हाक ऐकु येते.... पण...
आवाज कुठुन आला हेच कळत नाही...
कधी तरी अचानक मोबाईल थरथरतो...
वाटते तुझाच फोन असेल...
किती युगे झाली तुझा आवाज ऐकुन...
कधी दारावरची बेल वाजते...
उठावेसेच वाटत नाही दार उघडायला...
माहित आहे तु येणारच नाहीस, दार तरी कशाला उघडायचे...
माझाच हात माझ्या डोक्यावरुन हळुवार फिरवत बसतो...
जसा काही तुझाच हात आहे असे समजुन...
दिवसांचे महीने आणि महिन्यांचे वर्षे झाली...
आपण न भेटलेले बरे सांगुन तु निघुन गेलीस...
अजुन आठवतात ते दिवस...
ती केलेली मनधरणी...
चौकटी मोडण्यास तुझ्या वडिलांचा असलेला नकार...
आणि वडिलांना न दुखावण्याचे तुझे हळुवार मन...
आणि म्हणुन आयुष्यभर एकटेपणाचा घेतलेला वसा...
नदीच्या दुस-या तीरावरुन मी पण तुला दिलेली साथ...
परत कधीच भेटणार नाही बोलुन सोडलेला हात...
कितीदा समोर आलीस नंतर अनोळखी बनुन...
मला माहित आहे...
पुढे जावुन, मागे वळुन पहाण्यासाठी माझ्याइतकीच तु पण आतुर असशील...
मी नाही पाहिले कधी वळुन...
खात्री आहे तु पण नसशील पाहिले...
पण मला सांग, नेहमी डोळ्यांनीच पाहिले पाहिजे असे कुठे असते का ?...
आयुष्याची वाटचाल करता करता पाय थकले...
वाट पाहता पाहता डोळे थकले...
कधी थरथरत मिटतील माहित नाही...
तुझे माझे प्रेम आता केवळ स्वप्न आहे...
या जन्मी मिलन झाले नाही...
पुढील जन्मात होईल की नाही माहित नाही...
पण....
एकदा तुला भेटायचे आहे...
एकदा भरभरुन तुझ्याशी बोलायचे आहे...
एकदा डोळे भरुन तुला पहायचे आहे...
एकदा हातात हात घ्यायचा आहे...
पण...
मला माहित आहे..
हे कधीच शक्य नाही...
कदाचित...
कदाचित नंतर तु येशील...
येशील ना ? ये च..
जिवंतपणी नाही भेटलीस...
निदान नंतर तरी भेट...
कधीतरी निवांत क्षणी तुझी आठवण येते...
अन ओठावर हलकेच शब्द येतात.....
लो आ गयी उनकी याद, वो नहीं आए....

(पुर्वप्रकाशित)