काहीबाही..

आंद्यायात्री का माणुस आम्हाला कधी कळला नाही आणि बहुतेक यापुढेही कळणार नाही. फोनवर सटासट शिव्या घालतो आणि क्षणात असले हळवे 'काहीबाही' लिहुन जातो एकदम सहजच ....

तुमच्या हळव्या भावना आम्हाला कळणे अवघडच, पण मांडणी उत्तम आहे असे म्हणतो ...
काही वाक्ये खुपच आवडली.

>>सुख संपते म्हणुन वापरायचेच नाही का ? का सुखाला सुखच मानणे सोडायचे ?
वाह, क्या बात है !

असेच लिहीत रहा मालक ...

देवा शपथ हा मानुस कधी कळलाच नाही रे डॉन्या... पॉरेडाईज मध्ये माझ्या संगे गप्पा मारणारा व दिलखुलास पणे आर.सी. चे बील भरणारा रात्री हा हाच माणूस आहे काय रे ? अशी शंका येते कधी कधी...

काळाच्या खपला जख्मेवर आम्ही अक्षरशः ओढून जगत असतो व हा ... काही क्षणामध्ये त्या खपल्या ओरबडून काढतो व नंतर.... छे... रक्तबंबाळ तर सगळेच... पण असे शब्दबध्द होणे कधी आम्हाला जमलेच नाही... चारच ओळी असतील वरच्या... पण नको त्या खपली... नको ती जुनी दास्तना ह्याने कळत न कळत उघड्या केल्या व आम्ही.. आता फक्त तळमळत रात्र काढायची..

वरील चार ओळी मध्ये किती जगलो हे सांगणे शक्य नसले तरी काही ओळी मध्ये किती वेळा मेलो हे आमच्या मित्रास नाही उमजणार... कधीकधी लाटे वर स्वार होणे सोपे असते... पण भर समुद्रात गटागंळ्या खाताना .. तिचा हात हातातून निसटत आहे ही भावना मनात असताना जगणे किती अवघड आहे हे त्यास उमजले नाही असे कसे म्हणून मी...

उदास ( राजे)

आणंदयात्री हे आम्हाला जालावर सापडलेलं एक अफलातुन रसायन आहे !!
शंभर दुष्मण कुर्बान ह्या एका मित्रा साठी

व्वा !! यात्री ,, जियो !

- अनंतखात्री

मुक्तक एकदम मनास भीडले.
>>सुख संपते म्हणुन वापरायचेच नाही का ? का सुखाला सुखच मानणे सोडायचे ?

हे वाक्य तर खासच. फक्त एक सुचवावे वाटते की आपण सुख हे अनुभवतो, वापरण्यापेक्षा. एकवेळ दु:खाचा वापर केला जाउ शकतो. मी चूकही असू शकते, कोणी जाणकार माहिती देतील.

आंद्याच्या लेखातल्या शब्दांना कायमच वजन असते... हळवे लेख लिहावेत ते आंद्यानेच...

अप्रतिम.

!

आंद्या.

आंद्या, जबरदस्त भावनांचा कल्लोळ उतरलाय लेखात...

आत्ता या क्षणी, आंद्या नामक माणसाला भयानक शिव्या घालायची इच्छा होते आहे. चार शब्दात पिळवटून टाकतो भोसडीचा... छ्या: !!!

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

अप्रतिम मित्रा. अप्रतिम लेखन!!!!!

आंद्या ... काय लिहू रे?

छे!!! हा आंद्या खरोखर एक अजब रसायन आहे...

>>सुख संपते म्हणुन वापरायचेच नाही का ? का सुखाला सुखच मानणे सोडायचे ?
हे वाक्य क्लासच लिहिले आहे...

केलस मित्रा

खूप तरल लिहिले आहेस रे आंद्या,
स्वाती

!!!!!!!!!!!!!!!!

खरच प्रतिभावन्त आहेस्.अप्रतिम!

लेख

धन्यवाद

अप्रतिम.

आंद्याऽऽऽ.................
हवं तर दोन मुस्काडात मार बाबा, पण पॉझिटिव्ह थिंकिंगवरुन असं झोडु नको रे!

सही...काही जगलो ..काही पाहिले ....काही अक्षरश ....प्रेत म्हणुन वावरलो..

सुख संपते म्हणुन वापरायचेच नाही का ?
कारे हळवा करतोस.....
हे प्रश्न मी स्वतःला विचारायचे धाडस करत नाही.....

वो मरहम के बहाने जख्म कुरेद जाते है
हमे अतीत मे दफना के चले जाते है....

इजुभाउ,
असे शेर टाकुन विकांत खराब का करताय??

आंद्या छान रे.. मस्त लिहीले आहेस.

आमी आउट्.........

पायाखालून सतकत जाणार्‍या वाळूप्रमाणे
वेळ कधी निसटत जाते ते उमगत नाही
मागे उरते हुळहुळणार्‍या स्पर्षाची केवळ जाणीव
....नेणीवेच्या पलीकडे नेणारी .....

उद्या उठुन लचके तोडणार्‍या लांडग्यांसमोर बिनदिक्कत स्वतःला झोकुन द्यायचे अन जखमांना पॉझिटिव्ह थिंकिंगचे बेगडी मलम लाउन झोपी जायचे. जखमा भरल्याच पाहिजेत .. नायतर लांडगे कसे पोसणार ?
आंदाभाऊचं मुक्तक, विजूभाऊंच्या काव्यात्म प्रतिक्रिया, जयपालचा खास शैलीतला प्रतिसाद, सगळंच अतर्क्य! आम्ही पामरांनी फक्त वाचत रहायचं!