आपण भांडताना मोठ्याने का बोलतो? उत्तरा सहीत

जयपालजी ... तुमचे चित्र बरेचसे बोलके आहे ह्याबाबद !!!
रागाने आपण जे बोलतो त्यात संबंध तुटू शकतात .. जे जोडणे पुन्हा अवघड आहे.

-(रागिट) ऋषी दुर्वासा

काहीही बोलणार नाही. मी उत्तराची वाट पाहणार फक्त!

का ओरडू रे तुझ्यावर?

मनाविरूद्ध काही घडले तर आवाज वाढतो. आपण मनाविरूद्ध काही घडलेच नाही असा काहीतरी आपलाच समज करणे, काहीतरी आध्यात्मिक वैगेरे असला विचार करणे अशी शक्यता असू शकते की ज्यामुळे तुमचं चिडण/रागावण लक्षणीय रीत्या कमी झाल असाव.

काय असेल कारण ते आम्हालाही महित करून देवून हे कोडे सोडवा बुवा.

सांग तुच.

सांग की आता..

अरे ए सांगना भावड्या

आता कारण सांगतोस का?.....

जेव्हा जरा मोठ्याने चढवून बोलले जाते (सवयीने) तेव्हा नेहमीचं बोललो तरी लोक भांडतोय म्हणतात त्याच काय?

च्यायला, कारण सांग कि बे!!!!
असो आवाज असाच वाढतो

नाहीतर मात्र आवाज चडवायला लागेल बरं का!!!!

१ - लवकर कारण न सांगने - जे तुम्ही सर्वांचे आता चालू आहे
२ - मनाविरूद्ध बोलणे

ही तर मेंदुतील जैवरासायणीक प्रक्रिया आहे. छातीचे ठोके वाढतात. रक्तदाब वाढतो. शरीराचे तापमाण वाढते
टेलीफोण वर कधी कधी आपल्याला कमी ऐकू आले तरी आपले बोलणे त्याला व्यवस्थित जात असते तसे त्याणे सांगितले तरी आपण मोठ्याणे बोलतो. ही अपुर्णांकित प्रतिक्षिप्त क्रिया आहे. त्यातील प्रतिक्षिप्तांश व्यक्त करणारे छेदांक हे तीव्रतेनुसार/ गरजेणुसार बदलतात.

दाद्या...
आता सांगतो का उत्तर?
का आणु पोकल बांबू?

गप्प बसून भांडण करणं ज्यांना जमत ते कधीच आवाज चढवत नाहीत.

(गप्प बसून भांडण करणं शिकण्यासाठी व्यनी करा)

संजा

आवाज का चढतो याचं उत्तर काहीसं पटलं.

ज्या लोकांमुळे आपल्याला फरक पडतो त्याच लोकांवर आपण चिडतो. रस्त्यातून जाणार्‍यावर आपण चिडत नाही. सगळ्यात जास्त जे जवळचे त्यांच्यावर राग निघतो.

पण भांडणाचं तसं नसावं. माझ्याबाबतीततरी, भांडण झालं, होतंय असं दिसलं की माझा आवाज अतिशय मऊ होतो, आणि बोलणं अति-आदबशीर असतं. दुसर्‍याला चुका करायला भाग पाडून आपण मॅच जिंकू शकतो, प्रत्येक वेळी आपण 'हल्ला' करण्याची गरज असते; फक्त यासाठी पेशन्स हवा. माझ्या दृष्टीने एखादी गोष्ट चुकीची असेल तर मी अगदी मनापासून भांडण करते. बर्‍याचदा भांडण मुद्द्यांवर असतं त्यामुळे मुद्दे पटले किंवा संपले की भांडणही संपतं. क्वचितच एखाद्या माणसाशी भांडण असतं, तेव्हा मात्र मला आमची मांजर आठवते ... उंदराशी खेळून खेळून त्याला मारणारी ... कावेबाज!

"ज्या लोकांमुळे आपल्याला फरक पडतो त्याच लोकांवर आपण चिडतो. रस्त्यातून जाणार्‍यावर आपण चिडत नाही. सगळ्यात जास्त जे जवळचे त्यांच्यावर राग निघतो."
तुझ म्हणन काही अंशी सत्य आहे पण, बरेच लोक शुल्लक कारणावरुन जसे की :- सुट्टे पैसे, रेल्वेमधील धक्का, रिक्षावाला , बस कंडक्टर ई. यांच्याशी भांडताना पाहीले आहेत.

भांडण्यासाठी सुद्धा एक नात लागत. ते नातच जे मान्य करीत नसतात त्यांच्याशी भांडणे म्हणजे दगडावर डोके आपटुन घेणे असते.
कितीही विवेकी माणुस असला तरी त्याचा एखादा अशक्त बिंदु जर छेडला तर तो सटकतो. त्याच स्वतःवरच नियंत्रण जात.
भांडणात त्रागा, राग,असहायता, अपेक्षभंग,चीड, प्रेम ,आदर सर्व भावनांच्या छटा असतात. कुणाशी आणी कसे भांडतो आहोत यावर ते अवलंबुन आहे.
विद्वज्जनांच्या भांडणाला वैचारिक मतभेद म्हणतात. मोठ्याने न बोलता केलेल्या भांडणाला मूक भांडण अथवा अबोला म्हणतात. तो कोणत्याही नात्यात असु शकतो. मी बिट्टु भुभुशी कट्टी घेतल्यावर तो मला नाकाने ढुसणी मारुन बोलायला भाग पाडत असे मग माझा राग कुठल्याकुठे पळून जात असे.
बिट्ट्या मी तुझ्याशी कधीच कट्टी घेणार नाही तु ये बाबा परत अस खिन्न होउन मी स्वतःशीच म्हणतो. पण तो कधीच परत येणार नाही इतक्या लांब गेलाय तो.

तुमचं म्हणनं पटलं.

हं पटण्यासारखं उत्तर असलं तरी नेहमीच हे कारण योग्य असेल असं वाटत नाहि

अबे.. !

सहसा मला राग येत नाही ( असे मला वाटतं) पण आला तर संवेदना कुठचे कुठे पळून जाते काय माहीत.. जयपाल उत्तर द्या मालक !

जरा कळू दे कसा कंन्ट्रोल करायचा राग ते.

ते र्‍हदय लै भारी रे .काळजाचा तुकडा अलगद काढून घेतलास......
काळजाचा तुकडा अलगद कापून घेणारे सारेच काही शायलॉक नसतात