ही म्हण कशावरुन आस्तित्वात आली असावी.

किंचित असहमती.
अशा प्रकारच्या म्हणी सर्वसाधारण चर्चेत वापरल्या जातात.मिंम हे घरातील सदस्यांचे चर्चास्थान नसून समाजातील चर्चेचे प्रतिबिंब येथील चर्चेत पडते पडावे
त्यामुळे ह्या म्हणीवर चर्चा झाल्यास त्यात वावगे असे मला तरी काही वाटत नाही.

बाकी या म्हणीचा उगमस्थान समजून घेणे आवडेल हे नक्की

ही म्हण मराठीत सर्वसामान्य आहे. यात असभ्य किंवा लैंगीकतेकडे झुकणारे काय आढळले हे ठाऊक नाही.
चिंवी जोशी ( चिमणराव ), वसंत सबनीस, यानी या म्हणीचा वापर केलेला मला ठाऊक आहे.
चिंवि जोशींचे साहित्य घरात आई, बायको, मुलगी समोर वाचण्याजोगे नसते असे का तुम्हाला म्हणायचे आहे.
माझ्या पहाण्यात अशा अनेक म्हणी आहेत की ज्या माझ्या आजीच्या वयाच्या स्त्रीया देखील नि:संकोच सर्वत्र वापरत असतात. त्याना असे बोलण्यात काही गैर आढळले नाही.
तुकाराम महाराजांच्या अभंगात तर याहुनही कितीतरी जास्त स्पष्ट शिव्या आढळतील.
साधारण पन्नास एक वर्षापूर्वीच्या लग्न पत्रीकेत विवाह या ऐवजी शरीरसंबंध हा शब्द सर्रास वापरला जायचा.
लग्नात नवरा बायकोने विडा तोडणे वगैरे प्रकार चालायचे. त्यात त्याकाळीही कधी कोणाला अश्लील असे वाटले नव्हते.
काही म्हणी थट्टीखोर असतात. ते त्या भाषेचे सौंदर्य असते.
राहिला प्रश्न श्लील अश्लीतेचा तर मग शंकराच्या पिंडीचे दर्शन्तरदेखील अश्लील मानावे लागेल.
सभ्यता पाळावी असे संकेत आहेतच की.

कोणे एके काळी पुण्यात एक गृहस्थ अश्लील मार्तम्ड म्हणून कुप्रसिद्ध पावले होते . त्याना शेळी रस्त्याने जाते यात देखील अश्लीलतेचा वास यायचा म्हणे. मराठीतली एक जुनी म्हण आनि त्याचा उद्गम विचारणे यात मी कोणत्या सभ्यतेचा भंग केला आहे असे मला वाटत नाही.
सभ्यता म्हणजे काय हे कोणी कोणाला शिकवु नये.
सदर लेखन काढून टाकावे अशी मी मागणी करते आहे
हा आक्रस्ताळेपणा आहे असे मी म्हंटले तर ते चालेल का.
असो: दूरदर्शनवर करवाचौथ /सुहाग रात वगैरे सण आवडीने सहकुटुंब पहाताना काय करताहो तुम्ही.
घरातील स्त्रीया ना दुसर्‍या खोलीत पाठवता की काय?

अवांतरः "मालवून टाक दीप चेतवुनी अंग अंग" किंवा "मल्मली तारुण्य माझे तू पहाटे पांघरावे" या सुरेश भटांच्या गजला तुम्ही कधी ऐकल्या आहेत का हो?

ती डोकाउन बघायला सांगणारी तुमची सही आहे का? मधे काहीतरी स्टार किंवा आडवी रेषा वगैरे टाका...गैरसमज होतोय.