खिंड

>>>भेटल्यावर ह्याच्या भुमीवर लाथ घालायला मिळाली तर उत्तम

आमच्या तर्फे देखिल एक.

हॅ हॅ हॅ खिंडीत गाठुन धिंडच काढली म्हणा की.

हा हा हा (बाजी)प्रभू छाण खिंड लढवलीत

हॅ हॅ हॅ

"पोरीने नशिब काढले हो"?? - हे काय कळले नाही.

सेंटर हे नशीब

भेटल्यावर ह्याच्या भुमीवर लाथ घालायला मिळाली तर उत्तम

माझ्याकडुन अजुन एक मारा मास्तर...
सिम्युलेशन करुन घेतात...

शिक्षणाच्या आईचा ... असे म्हणावे असं बरच काही दिसतं, अनुभवायला मिळतं सध्या. आमच्या शेजारी पाजारी बरीच केजीतली पोरं-पोरी आहेत्त. सध्या त्यांच्या आयांची वार्षिक परिक्षेची कशी तयारी सुरु आहे ते बायकोनं सांगीतलं अन ऐकुन मी हादरलोच. च्यायला इथपासुन तणाव निर्मिती?

तणावग्रस्त प्रकार !!

च्यायला...
अवघड आहे!

पोरांना हल्ली एकवेळ ती शाळा, तो अभ्यास आणि परिक्षा परवडली पण आई-बाप आवरा असं म्हणायची वेळ येत असेल राव

मला भलतीच शंका आली!

(खुद के साथ बातां : काय रे रंगा, मास्तर चटपटीत शीर्षके टाकून लेखाला अंमळ गर्दी खेचतो नै?)

चतुरंग

" सांगायचे म्हटले तर ह्यांनी पण खुपच मेहेनत घेतली हो"
म्हणजे?
" ह्यांचे म्हटले तर एकदम 'सायंटीफीक काम' हो.
मी दचकलो. आजुबाजुला कुणी श्रवण कुमार नसल्याची खात्री करुन घेतली.

हम्म्म

काहीतरी बोलुन तोंड घशी पडण्यापेक्षा मी आपला नेहेमीचा उपाय वापरावा.

आम्चे अगदी सख्खे शेजारी जवळ जवळ असेच आहेत

शेजारच्या मुलीची १० वी चालू आहे..सम्पूर्ण घर दार गेल्या दीड वर्षापासून १०वी ला जुम्पल आहे..
शेजार्याना ( आम्हाला ) धमकीवजा विनन्ती केली गेली आहे...सर्व 'इतर' activity वर बन्धन आहेत्..म्हणजे येणार्या पाहुण्याना ठराविक वेळेतच ( तिची शाळा किन्वा क्लास असताना ) येण्यास सान्गणे, टीव्ही-रेडिओ कमित कमी वापरणे, कुकर ही ती शाळेत / क्लास मध्ये असताना लावणे..( अभ्यास करताना अचानक शिट्टी ऐकून ह्रुदयावर परिणाम होउ शकतो ..इती तिचे डोक्टर आजोबा)
सिलिन्डर वाला , भाजीवाला, पोस्टमन ला ह्ळू बोलायच फर्मान आहे..
हे सगळ अगदी परिक्षेच्या वेळेस असत तरी ठीक , पण हे सगळ गेले दीड वर्ष चालू आहे...माझी आई च तिची परिक्षा सम्पायची वाट पहीतेय. काही सान्गू शकत नाही ...कारण मुलीच आख्ख भविष्य १० वी वर अवलम्बून असल्याच रोज कानी कपाळी सान्गेतल्यामुळ माझी आई कोण्तही 'पाप' माथी घेउ इच्छित नाही...

शाळा ही काही कमी नाही..
नववीच्या सहमाही नन्तर डायरे़क्ट १० वी चा अभ्यासक्रम चालू करून १० वी च वर्ष सुरू होण्याआधीच सर्व अभ्यासक्रम पूर्ण झाला होता
१० वी त गेल्यावर फक्त पेपर आणि पेपर सोडवण्याच सराव करतेय ती. तिचे आजोबा तिला झोप न येण्यासाठी बरच काही 'योगा' वगैरे शिकवत असतात..
पेपरान्चा सराव करताना मुद्दाम मध्येच पेन बदलायला सन्गतात, कारण समजा खर्या परिक्षेच्या वेळी पेन मोडल तर वेगळ पेन वापरायची सवय हवी म्हणून..

हॅहॅहॅ....

त्या पालकांना म्हणाव....कितीका आपटली तरी जेवढे गुण उधळायचे तेवढेच मिळतात...

भावना पोचल्या..
पण जर तुम्हांला पालकांच्या आततायीपणाबद्दल लिहायचं होतं, तर पोरीच्या चारित्र्याबद्दल कमेंट करण्याची गरज होतीच का??
स्वतःची लेखनाची स्टाईल म्हणून मुलींना प्रत्येक वेळेस उठवळ ठरवायलाच हवे का?? तुमच्या दीडशे लेखांपैकी १००चा सूर तर तोच आहे..

अवांतरः आयुष्यात तुम्हांला एकही सज्जन मुलगी भेटलीच नाही का हो????

(मावस दादाभाई नौरोजी)

मास्तर पुढच्या लेखाला आधी शुद्धीचिकित्सक लावा ब्वा !

समुपदेशकाने झापडबंद विचार करावा हे काहीसे चुकीचे नाही का? किंवा मुलीच्या आईला काय म्हणायचे आहे हे पूर्णपणे समजावून न घेता, ऐकून न घेता, स्वतःच काहीतरी ठरवून, निष्कर्ष काढून मोकळे होणे, हे योग्य आहे का?

आणि "मावस दादाभाई नौरोजी" ही जर समुपदेशकाचीच मनोवृत्ती असेल तर मग बोलण्यासारखे काही उरतच नाही!

..

मास्तर... मक आणि कंपनीने पुढे आणलेले मुद्दे नक्कीच विचार करण्यासारखे / पटण्यासारखे आहेत. बरेच वेळा तुमच्या लेखनात तशी झाक नक्कीच येते.

मागे पण या मुद्द्यावर मी बोललो होतो तुमच्याशी. अर्थात... तुमच्या थोड्या वाकड्या वळणाने लिहायच्या सवयीमुळे असे होते. पण विपर्यास होत असेल तर शैली बदलणे आवश्यक नाही का?

अर्थात, हा आक्षेप तुम्हाला मान्य नसावा असे तुमच्या वरील एका प्रतिसादातून दिसते. तसं असेल तर नक्कीच जास्त विचार करण्यासारखा प्रश्न आहे... तुम्ही ज्या भूमिकेवरून लिहू / मांडू पाहता आहात, ती भूमिका वाचकांपर्यंत पोचतच नाहीये. आणि ज्या अतिशय महत्वाच्या प्रश्नांवर / समस्यांवर तुम्ही काम करता त्यांच्याबद्दलची योग्य भूमिका जर का पोचत नसेल तर हे खरंच दुर्दैव...

लेखकाला अभिव्यक्ति स्वातंत्र्य काही असतं की नाही? सर्वांनी विरोध करुन लेखकाला आपली शैली बदलण्यास भाग पाडणे म्हणजे झुंडशाहीच. आणि झुंडशाही म्हणजे देशद्रोहच नाही का?

मास्तरांनी तुम्हाला परत लेखन आउटसोर्स करावे असे निवेदन देत आहे.

बाकी प्रश्न अभिव्यक्ती स्वातंत्र्याचा नाहीच आहे. मास्तरांनी त्यांना वाटेल ते लिहावं पण मग ते नक्की पटेलच किंवा लोक समजवुन घेतीलच यापुढे असे नाही. मुळ मुद्दा हरवता कामा नये जर त्यांना प्रामाणीकपणे मुद्दाच मांडायचा असेल तर. असो.

ज्यांना अवांतर प्रतिसाद नको आहेत त्यांनी चुकीचे टाचण द्या ही सुविधा वापरावी.

ह्या धाग्याव्र मी मोडकांना दिलेल्या उपप्रतिसाद सोडुन ईतर सर्व प्रतिसाद काढुन टाकण्यात यावेत ही विनंती.
कारण माझ्या व ईतर काही लोकांच्या प्रतिसादा मुळे.. तळमळीने लिहिणार्‍या काही लोकांचा मुद्दा हरवु नये!!!!

ईश्श्य ! मास्तर तुमी बाई फारच चावट! अस्स खिंडीत पकडता ना!
काय म्हणता? मीच पकडलय खिंडीत?
छे बाई मी कशाला पकडू? आणि काय हो सुटायला एवढ्या जागा असताना तुमी तरी कशाला पकडुन घेताय?
स्कायवॉक वर काय वेगळ पाहिल? आमी पण बघतोच की पण पाहुन दुर्लक्ष करतो. अशी नीरीक्षणे काय चव्हाट्यावर आणतात का? हे स'मूक'देशन अस्त हे आम्ही काय बाई सांगायच तुमच्यासारख्याला?
जरा टेकू म्हणता टोकन च करुन टाकलत तुम्ही? तुमच्या तोंडात जर्रा म्हणुन तीळ भिजत नाही. मीच जाते बाई आपली बिळात? नाही तर तिथेही याल आयत्या बिळात नागोबा?
आपली चिचुंद्री

हघ्यासांनल

>>अशी नीरीक्षणे काय चव्हाट्यावर आणतात का? हे स'मूक'देशन अस्त >>

घाटपांडेसाहेब, निरीक्षणं चव्हाट्यावर आणायला काहीच हरकत नाही. त्यावरुन समुपदेशकाने तिरकस, सूचक वगैरे लिहायलाही हरकत नाही, पण नंतर मी कुठे असं काय म्हटलं, कधी म्हटलं वगैरे म्हणून पळ काढू नये एवढच म्हणण आहे.

हघ्यासांनल फारच जड घेताय ब्वॉ तुम्ही!
मास्तरांच क्रिप्टिक आमाल समाजल त पाहिजेल ना! त्यान्ला तरी समाजत कि नाय कल्पना नाई ब्वॉ
अवांतर- झुंडशाही वाचताय ना?
आमचे भाकित: प्रतिसादांच्या शंभरीत अनेकांचा हातभार
असो!

हलकं घेण्यासारखं काय आहे? ज्या लेकीबाळींशी आपला दुरान्वयाने संबध नसतो, त्यांच्याबद्दल कसही आणि काहीही बोलणं किती सोपं आहे नाही का घाटपांडेसाहेब?

नक्की कसल्या बाबतीत करतात हा प्रश्न पडतो अनेकदा त्यांचे लिखाण वाचताना. कधी वाटते ते करीयरच्या संधी वगैरेसारख्या विषयांवर समुपदेशन करत असावेत पण त्यांच्या लिखाणातल्या ग्रे एरियाज पाहिल्या की असे वाटते की ते `गमावलेला आत्मविश्वास पुन्हा मिळवा' वगैरेसारख्या विषयांवर जालावर समुपदेशन करत असावेत. हे आपले माझे वैय्यक्तिक मत आणि ते देखील जनरलाईज्ड.

असो!

आता या लेखाबाबत....

एव्हढी चर्चा सुरु आहे म्हणुन लेख पुन्हा पुन्हा वाचला. अगदी भिंग लावुन. एकेका अक्षराची, एकेका विरामचिन्हाची तपासणी केली. त्यात भर म्हणुन शाळा काढण्यासाठी किंवा बातम्या गोळा करण्यासाठी का होईना, कुठे कुठे (नको तिथे) गेलो त्यावेळच्या अनुभवांची कसोटी लावली. दादाभाई नौरोजी वगैरेसारखे संदर्भ जुन्या इतिहासात जाऊन घासुन पुसुन काढले अन ते ही कसोटीला लावले पण कुठेच काही न्युन मिळत नव्हते. पण आम्ही हाडाचे शोधपत्रकार अन त्यात ज्येष्ठ अन अनुभवी असा नावलौकिक मिळवलेले. आम्हाला न्युन मिळणार नाही असे कसे होईल. अन थोड्याच वेळापुर्वी ते मिळाले.

ह्या मातेच्या मुलीला मी पंधरा दिवसापुर्वी एका गोरटेल्या मुलाबरोबर अपुर्ण स्काय वॉक वर 'टेकान घेवा' स्थितीत बघितलेले होते. त्यामुळे एक नैसर्गिक प्रश्न होता तो. या वाक्याला आम्ही "आमच्या ह्यांनी गेले ३ आठवडे ऑफिस ला सुट्टी घेतली आहे." या वाक्याशी, त्यानंतरच्या सगळ्या सायंटीफिक धडपडीच्या वर्णनाशी जोडले अन एकदम युरेका म्हणुन ओरडत उडी मारली. (तरी बरे कार्यालयात बसल्याने अंगावर कपडे होते.)

आम्ही का ओरडलो? उत्तर सरळ आहे. जरा विचार करा - एकदम 'सायंटीफीक काम' असलेल्या `ह्यांनी ३ आठवडे सुट्टी काढलेली आहे, पर्फेक्ट सिम्युलेशन एक्सरसाइज सुरु आहे. पण कुणाचा? त्या ह्यांचा कि त्या मुलीचा? एव्हढे सगळे सुरु असताना ती एकदम 'सायंटीफीक काम' असलेल्या बापाची मुलगी अपुर्ण स्काय वॉक वर टेकान घेवा स्थितीत असु शकेल? तो बाप तिला सिम्युलेशन एक्सरसाईज ऐवजी स्टिम्युलेशन एक्सरसाईज करण्याकरता मोकळी सोडेल?

आता म्हणावेसे वाटते, "मास्तर तुम्हारा किधर चुक्या तो नही? खिंड लढवण्याच्या नादात गड तर नाही ना घालवला?"

अब आया उंट पहाड के नीचे!

प्रसन्नदा..
खरंच धन्यवाद..
खरं तर किती तरी दिवसांपासुन मला माझे मत सांगायचं होतं. पण आज सांगु उद्या सांगु करता करता बरेच दिवस झाले. खरं तर आधी सांगायला हवं होतं पण नाही सांगितलं. आता का नाही सांगितलं असं विचारलं तर मी म्हणेन खरंच का नाही सांगितलं?? पण आता जेव्हा विचार करते तेव्हा जाणवतं आहे की उगाच कंटाळा केला..
बर्‍याच जणांच्या बाबतीत असं झालेले दिसतंय खरे.. सगळ्यांची मते आता बाहेर पडत आहेत एकदाची!!!

प्रथम प्रतिसादाची शंभरी गाठल्याचे भाकीत आम्ही वर्तवले होते ते बरोबर आले त्याचे श्रेय आपल्यालाच.
मास्तर तुमचे लेखन आम्ही गांभिर्याने कधी घेतलेच नाही. कारण आम्हाला ते फारसे कधी समजलेच नाही. अनेकदा जालीय वाचनाच्या प्राधान्यक्रमात ते दखलपात्रही नव्हते. प्रसन्नदाच्या विश्लेषणाशी मी सहमत आहे. आपले अस्तित्व हे गुणदोषासकट इतरांनी स्विकारले आहे. परंतु आपल्या कडुन असलेल्या अपेक्षांमुळे आपल्याला फक्त गुणांसकटच स्वीकारावे असा काही सूर मला दिसतो. ते आपल्याला शक्य नाही असे आमचे भाकीत आहे. गुणधर्म हे गुण कि दोष हे परिस्थितीवर ठरते. काहींचे लेखन हे शिवराळ असते. पण त्यात देखील काही विचार असतो. आपल्याला त्यातील शिव्या बाजूला करुन विचार वेगळा करता येतो. सगळ्यांना ते जमेलच असे नाही. सर्वांचे सर्व लेखन / वर्तन
सदा सर्वदा उत्तम असावे असे नाही. असे असुही शकत नाही. प्रत्येकाचा असा काही पिंड असतो. तो लेखनात डोकावत असतो. मुख्य मुद्दा म्हणजे आपण आपल्या लेखनाशी प्रामाणिक आहोत की नाही असा आहे. लोक काय म्हणतील? हा मुद्दा गौण आहे. कुठलीच व्यक्ती आदर्श असु शकत नाही तसेच लेखनही. आपल्याला झोडपणारे हे आपल्यावर प्रेम करणारे देखील आहेत. तसे नसते तर आपल्याला अनुल्लेखाने मारुन आपल्याला अद्खलपात्र केले असते. हेच का ते मास्तर असा प्रश्न पडतो त्यावेळी हेही मास्तर आहेत व तेही मास्तरच आहेत हे उत्तर आम्हाला पटते. मला सांगा मनात जे आले ते सर्व टंकले / केले असे असु शकते का? समूहमानसिकतेचा प्रवाह पाहुनच व्यक्ती /आयडी चे वर्तन्/लेखन होत असते. अनेक विद्वान आपली लोकप्रियता जनमानसातुन उतरु नये यासाठी स्वतःला मुरड घालतात. भाष्य करण्याचे / भुमिका घेण्याचे टाळणे. मौनं सर्वार्थ साधनम ! मौनातुन होणार अनर्थ हा अभिव्यक्तीतुन होणार्‍या अनर्थापेक्षा परवडणारा असतो.
राज वा जाल कारणात कुणीच कुणाचा कायमचा शत्रू वा मित्र नसतो. कधी संख्याबळाच्या जोरावर, कधी बौद्धीक दांडगाई करुन,कधी भावनेला हात घालून राज वा जाल कारण होतच असते. इथे उपयुक्तता/ उपद्रव मुल्य तुमचे अस्तित्व दखलपात्र ठरवत असते. उद्या संकेतस्थळाचे वा आयडीचे अस्तित्व जालावरुन उडाले (कुठल्याही कारणाने असो)तरी जालाला काही फरक पडत नाही. तुम नही तो और सही | और नही और सही|
असो लई बिल झाल आमच!

ह्या वर एकच उपाय्..काकुना नाव सान्गणे..काकुनी ब्रेक मारला कि मास्तर लाइनीत