अस्तित्व दान केले

इवल्या जगात माझ्या, मी रांगतो अजूनी
निरपेक्ष भावनेला मी शक्तिमान केले

गझल आवडली साहेब !!!

अप्रतिम कविता आहे

आज बरेच दिवसांनी जालावरच्या कविता वाचण्याचे धाडस करावे असे ठरवले नि पहिलीच कविता तुमची. आमची चैन झाली.

माझ्याच सावलीने अस्तित्व दान केले
पहिल्याच कल्पनेने अंगावर रोमांच उभे राहिले.

मस्तीत टाकलेल्या, एकाच पावलाने
पावित्र्य आज माझे, दोलायमान केले
अगदी समर्पक. पहिला प्याला, पहिले चुकीचे पाऊल हेच सांभाळण्याचे क्षण असतात. तिथे माणूस चळला की अधोगतीची निसरडी वाट तोल सांभाळण्यास अवघड अशी.

चंचूप्रवेश ज्यांचा हळुवार पावलांनी
त्या शुभ्र कावळ्यांनी उद्ध्वस्त रान केले
मुटे साहेबांचा राजकारण्यांवरचा राग 'चंचूप्रवेश' करतोय इथे.

आणखी एका सुंदर कवितेबद्दल अभिनंदन.

असणेच आज माझे, नसण्यासमान केले
माझ्याच सावलीने अस्तित्व दान केले

एक नंबर गझल मुटे तात्या.

प्रतिसादाबद्दल सर्वांना धन्यवाद.

रमतारामजी,
आपल्या प्रतिसादाचे मोल काही औरच असते.. धन्यवाद.

सुंदर गझल.

हळवा नकोस होऊ, अश्रू मला म्हणाले
संतप्त हुंदक्यांनी, माझे निदान केले

मुटेजी, झकास आहे. "संतप्त" हुंदके खरच हळवेपणा सोडायला लावतात.. कधी त्यांचा राग ही येतो व आपल्यातला हा निगरगटटपणा कोठुन आला याचा विचार करत बसतो. त्याच उत्त्तर केवळ सतंप्त हुंदकेच आहे.

मजा आली वाचताना...

इवल्या जगात माझ्या, मी रांगतो अजूनी
निष्कपट भावनेला दैदीप्यमान केले

सुंदर रचना मुटेजी!!!

वाचाळ वल्गनांना वैतागलो पुरेसा
कानास वेधणारे, रस्ते किमान केले

हा भाग आवडला. "मार्केट फॉर आयबॉल्स" आठवले.

<<असणेच आज माझे, नसण्यासमान केले
माझ्याच सावलीने अस्तित्व दान केले..>>

छान आहे कविता.