बटन्ड
आज ऑफिस मधुन येताना खुपच उशिर झाला होता.
थकवा तर जाणवतच होता.
हात पाय धूउन तो जेवायला बसला.
....................................................
समोर वाफाळलेले जेवण.
पेंग घालवण्याकरता टीवी लावला.
कुठलासा सिनेमा.
नेहेमीचा नर्म श्रुंगाराचा सीन.
हीरो ऑफिसला निघालेला.
शर्ट चे बटन तुटलेले.
हीरॉइन सुई दोरा घेउन बटन शिवुन देते.
आणि मग........
तोच सीन डोक्यात घेउन तो झोपी गेला.
स्वप्नात सुद्धा त्याच सीन ची पारायणे.
...........................................
आज ऑफिसला लवकर जायची गरज नव्हती.
शर्ट चढवता चढवता त्याला कालचा सीन आठवला.
इथे तिथे बघत त्याने शर्टाचे बटन तोडले.
"अग शर्टाचे बटन नाहीये वरचे"
नाश्त्याची भांडी घासत असलेली सौ. दोन मिनिटानी बाहेर आली.
हातात दुसरा शर्ट होता.
"काढ तो. हा दुसरा घाल. वॉशिंग मशीन बिघडले आहे. कपड्याची रास पडली आहे. ऑफिसला गेल्यावर न विसरता सर्विस सेंटरला फोन कर. दुपारी बटन शिवुन ठेवते".
त्याने मुकाटपणे शर्ट हातात घेतला.
बुट घालता घालता त्याला पुट्पुटणे कानावर आले.
"तोडलेले बटन निदान खिडकी बाहेर तरी फेकायचे. नाहीतर सिनेमातल्यासारखे छोटे स्टुल तरी आणायचे. लग्नाला आता दहा वर्ष झाली, पैंतरे बाजी कशाला करायची. सरळ सांगायचे की".
आपले बटन्ड तोंड घेउन तो सरळ ऑफिसला चालता झाला.
- प्रतिक्रिया प्रकाशित करण्यासाठी येण्याची नोंद करा अथवा सदस्य व्हा.
- 444 वाचने
क्लासिक प्रभूसर लेख. बाकी बटन्ड-अनबटन्ड, उसवलेले धागेदोरे हे रुपक म्हणून क्लासच!
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
अगदी टिपीकल प्रभुमास्तर...
-निखिल
हा हा हा मास्तर आस आडुन आडुन लिहिता व्हय
अनुभव लै भारी
काकुंनी विकेट काढली म्हणायची
बटण लावले नाहीच पण टाचणी मात्र लावली
अरेरे....
टाचणी टोचली(णीट वाचा)
क्लीन बोल्ड !!
लैभारीप्रभुसर
=))
=))
च्यामारी! आपली लोक पण काय येडे असतात...शिणुमातली हिरव्हिण ते तसं बटन लाऊन द्यायचे पैशे मोजुन घेते! त्यात ते दोघं तरणे....लग्नाला धा वर्षं उलटल्यावर कोणती हिरव्हिण असं बटन लाऊन देते का बघा बरं!
असोऽऽ.....
प्रभुबाबांची गोष्ट आहे, ती अशी फेसव्हॅल्युवर घेणे म्हणजे आपणच येडे ठरतो. मास्तुरे...गोष्टीमधला क्रिप्टीक नाय कळ्ळां
अवांतरः प्रभुबाबा, आजकाल मुनीवर्य आहेत कुठे? सन्यास घेतलाय की काय त्यांनी? (मुद्दामच इथं विचारतोय, म्हणजे त्यांनी पाहिलंच तर निदान कान उपटण्यासाठी तरी माझ्याशी बोलतील ते.
)
मास्तुरे स्वानुभव लैच भारी
काकूंचं मीमवर अकाउंट नाही का?
हा काय स्वानुभव नाहीये.
एका मित्राने सांगितलेला किस्सा.
दहा वर्षात थकलेल्या.
माझ्या लग्नाला २५ पुर्ण होत आहेत.
अवांतरः माझ्याकडे छोटे स्टुल आहे.
छ्या, मी सरळ प्रश्न विचारला तरी तुम्ही त्यातून क्रिप्टीकच शोधता! ;-)
म्हणुनच सरळ उत्तर दिले.
अवांतरः माझी बटणे सारखी तुटतात.
गरीबांचा मास्तर : शर्टाराम बटणे
अंमळ येडझवाच आहे मास्तर आणि मास्तरचा मित्र.. केव्हाही काहीही लावायला हाक मारतात
असो
सहमत
पुरुषोत्तम अवलिया ह्यांचा प्रतिसाद मत्सराने भरलेला वाटला.
ज्याची त्याची समज जाण वगैरे वगैरे... असो.
हा हा हा !
जबरा मास्तर.. कखुकग ची आठवण झाली
सब के साथ बातां: हा मास्तर पण अंमळ उतावीळच हां... जर्रा धीर नाही... तुटलं की नाही बटण? आणि वर परत हातात काहीच नाही. काय?
सब के साथ बातां: >>.
जबहरा मास्तर......
लग्नानंतर बटन तोडू म्हणणारा - प्रभो
बटणं वाईच तुटाया लागलित मास्तर?
आन छोटं स्टूल बी हाय म्हंता, आरारारा काय खरं नाय बा!
हाफिसात निघता निघताच 'समुपदेशन' करून निघाचं!
ठार बिघडेल आहे हा मास्तर!!!
म्हणजे काय ?
त्याना अनुभव आहे....... बरोबर की नाही मास्तर
चढेल सुद्धा
कुठे, स्टुलावर का?
-Nile
अनेक वस्तुमधील एक स्टुल
ह्य वयात
सटकला म्हणजे पाय स्टुलावरुन कळेल
असा कसा सटकेल?
जेवताना घास नाकात जात नाही राजे.
सहमत.
शेवटी तुम्ही अनुभवी !
अच्छा! म्हणजे बटण तुटण्याच्या वेळी स्टुल, तसेच इतर गोष्टी वाटतं?
चला म्हणजे मास्तरांची 'ओपन्ड' अशी लेखमाला येणार तर.
-Nile