बुद्धाच्या डोक्यावर

>>मूर्ती मधे भगवान बुध्दाच्या चेहर्‍या वर जे शांत भाव असतात ते कोरणार्‍या शिल्पकारांना सलाम करायलाच हवा !!

+१

बाकी ते कुरळे केसच होते
संदर्भ शोधतो आहे, उगाच हाती संदर्भ नसताना, काहीतरी तर्क काढायचा व प्रतिसाद द्यायचा म्हणून दिला नव्हता..आज परत शोधतो. !

सन्दीप नन्देश्वर साहेब,

पुन्हा एकदा प्रणाम.

विजुभाऊंनी प्रश्न विचारलेला आहे ...

त्यांनी कोणता गैरसमज व्/वा चांगला समज पसरविला ते सांगाल का ?

सन्जय साहेब,

प्रणाम.

तुमच्या मुद्द्याचा गाभा (Central spirit) मान्य आहे.

भगवान बुद्धांचे तत्त्वज्ञान समजणे व आचरणात आणणे लोकांना जमले नसेलही ... आज मानवाची उत्क्रांती तेवढ्या प्रमाणावर कदाचित झालेली नसेलही व कदाचित विश्वातील जनतेस बुद्धांचे तत्त्वज्ञान पचवता आलेले नसेलही.

पण इथे प्रश्न कुतुहलापोटी आलेला आहे. तसेच विजुभाऊंनी दिलेला तर्क पूर्णपणे गैरवाजवी नाही.

तेव्हा त्यांनी उपस्थित केलेला मुद्दा गैरलागु कसा ते ही लिहा.

विजुभाऊंनी सांगितलेली ही माहिती पुर्णपणे पटते. मला गुगलताना एक चित्र सापडले.

तसेही सर्वसाधारण माहितीप्रमाणे 'बुद्ध' हे परिपुर्ण ज्ञानाचे प्रतिक मानले जाते.

अवांतर : माणसाचा मेंदु पुर्णपणे प्रगत झाल्यावर त्याचे मस्तिष्क कसे दिसेल? हा विचार मनात आला. त्यावेळी एक जुने कॉमीक्स आठवले. 'महामानव' या कथेचा खलनायक महामानव याच्या मेंदुची पुर्ण वाढ झालेली असते. त्यामुळे त्याच्या मस्तकाचा आकारच बदललेला असतो. शास्त्रज्ञांनी त्याच्या डोक्यावर शस्त्रक्रिया करुन त्यावर एक काचेचे कवच बसवलेले असते. कारण मेंदु पुर्णपणे विकसीत झाल्याने मस्तकावरील कवच (कवटीचा भाग) पुर्णपणे मेंदुत मिक्स होवून गेलेला असतो. या महामानवाचे डोके (मेंदुचे बाह्य स्वरुप) आणि भगवान बुद्धाचे मस्तक ( यावरची ती फुले किंवा वलये देखील मेंदुवर असलेल्या वलयांप्रमाणे, वळ्यांप्रमाणेच दिसतात) यात कुठेतरी किंचीत का होइना पण साम्य जाणवते. मग वर विजुभाऊ म्हणतात त्याप्रमाणे बुद्धाला संपुर्ण ज्ञानप्राप्ती झालेली असल्याने त्याच्या मस्तकावरील कुरळे केस हे मेंदुचे देखील प्रतिक असु शकेल.

महामानव

इथे महामानव या पात्राचे उदाहरण फक्त मुद्दा स्पष्ट करण्यासाठी वापरले आहे. भगवान बुद्धाशी त्याची तुलना करण्याचा मुर्ख विचार चुकूनही नाही.

बौद्ध धम्माचे अनुसरण करणारे अनुयायी आणि तथागत बुद्धांची शिकवण तंतोतंत अनुसरुन सन्यासी जीवन व्यतीत करणारे बौद्ध भिक्कू यांत मूलभूत फरक आहे
किमान मी तरी अशी उदाहरणे पाहिलेली नाहियेत.

असे फोटो उपलब्ध करुन दिलेत तर मलाही आवडेल बघायला गब्बरसिंगजी.

तथागत बुद्धांनी दिलेली शिकवण ज्या देशात जन्माला आली ती आपल्या देशातील किती जणांना कळाली? हा खरे तर कळीचा प्रश्न आहे.
उलटपक्षी सम्राट अशोकाने बुद्ध धम्माचा प्रसार केला त्याचा चीनसारख्या विशाल लोकसंख्येच्या देशात महाकाय वृक्ष झाला आहे.
तिबेट तर मौर्यकालापासून बुद्ध धम्माच्या प्रभावाखाली आहे.

आपल्या देशात राजकारण करण्याव्यतिरिक्त बुद्ध धम्माचा कधी योग्य वापर झाल्याचे आठवत नाही.
अपवाद केवळ बाबासाहेब आंबेडकर यांचा. आंबेडकरांनी जीवनात आधी बुद्ध धम्माची शिकवण आधी आचरणात आणली मग अंत्यसमयी बुद्ध धर्माचा (खरे तर धम्म) स्वीकार केला.
तथागतांनी बुद्ध धम्माची शिकवण दिली त्यावेळी त्यांना केवळ एक वेगळ्या धर्माची निर्मिती नक्कीच अपेक्षित नव्हती. त्यांना समाजोपयोगी एक वेगळी विचारधारा आणि एक वेगळी शिकवण अभिप्रेत होती.

असो तो वेगळा विषय आहे.
फोटू द्या हो गब्बरसिंग.