मॅडकॅप ३

नियमात राहुन नियम मोडणे नेहेमीच आवडते.
आजची गोष्ट घ्या.
बुधवार, मासळीचा वार.
दुपारी एका प्रख्यात हॉटेलात जायचे ठरले.
मित्र पण बरोबर होता.
'पापलेट थाळी' मागवली.
थाळी सुंदर सजवलेली होती.
तोंडाला पाणी सुटले.
पहीला तुकडा तोंडात टाकला.
निराशा झाली.
पापलेट ताजे नव्हते.
कालचा माल होता.
वेटरला बोलवले.
मित्र अस्वस्थ.
आता मी भांडण करतो की काय ह्या विचाराने.
तुकडा तोडल्यावर तक्रार करण्यात अर्थ नाही असा सुर त्याने लावला.
'पहीले इस्तेमाल करो फिर विश्वास करो' हा नियम हॉटेलात नाही हे मला पण समजत होते.
पण फुकट तर जेवत नव्हतो ना.
निषेध नोंदवायला काय हरकत?
वेटर आला.
तोडलेला तुकडा बघितल्यावर त्याने मॅनेजर ला बोलवले.
आपला माल ससुन डॉक वरुनच रोज सकाळी येतो ह्याची खात्री मॅनेजर देउ लागला.
आता कोकण्याबरोबर 'मासळीवाद' जिंकणे कसे काय शक्य होते.
मॅनेजर सभ्य भाषा ऐकेना.
शेवटी बापाला 'कुटूंब कल्याण' शिकवायचे नाही हे वाक्य काढल्यावर मॅनेजर भानावर आला.
लगेच प्लेट बदली करुन फ्राय च्या ऐवजी पापलेट करी आली.
अगदी मनसोक्त जेवण झाले.
आदल्या दिवशीचा माल फ्राय मधे निघतो हे मला माहीत होते.
मित्राने जेवण झाल्यावर साष्टांग घातले.