पेच

मी जर ब च्या जागी असतो तर व्यवसायासाठी म्हणुन गणपतीचे दर्शन घ्यायला गेलो असतो. पण आपणच सांगितले आहे " तत्व पणाला लावले तर मानसीक स्तरावर ब ची पंचाईत होणार; कारण स्वभावाची घडण तशी आहे." मग थोडे अवघड आहे. माझ्या दृष्टीने जर अ च्या समाधानासाठी पर्यायाने व्यवसायासाठी ब ने तत्वांना मुरड घातली तर तो त्याचा पराभव ठरणार नाही.

अ ला सांगितले की डिल आणि गणपतीचा काहि संदर्भ नाही तर नात्यात तणाव येईल असे तुम्ही म्हणताय. जर अ आणि ब एकमेकांना चांगले ओळखत असतील तर ब अ ला ही बाब सांगुन केवळ तुझ्या हट्टापायी मी माझ्या तत्वात न बसणारी गोष्ट करत आहे. हे समजावुन सांगायचा प्रयत्न करु शकतो का??? अ हे समजावुन घेण्यालायक असावा असे वाटते.

दर्शन घेउन आलो हे खोटे सांगणे हे फारसे पटत नाही. तसेच ब ने जर दर्शन घेतले तर त्याला त्याचा तो पराभव वाटतो का हाही मुद्धा महत्वाचा आहेच.

ह्म्म्म्म्म्म

विचार करतो आहे.

ब ने आपल्या तत्वांशी फारकत घेवु नये. त्याने अ ला सगळ्याची नीट कल्पना देवुन हवे असल्यास गणपतीच्या दर्शनास हापिसातील, परिचितांपैकी कुणाला पाठवुन डिल मिळावे म्हणुन प्रार्थना करण्यास सांगावे आणि तशी अ ला पूर्ण कल्पना द्यावी. कारण डिल होणे आणि गणपती दर्शन यांचा सरळ संबंध नाही. पण त्याच बरोबर जे असे मानतात त्यांच्या श्रद्धेला दुखवण्याचे, हिणवण्याचे कारण नाही. ज्या प्रमाणे काही क्षेत्रांमधे आपण केवळ पैसे पाठवुन आपल्या नावाने अभिषेक वगैरे केला जातो त्याप्रमाणे प्रतिनिधी रुपाने दुस-या कुणास पाठवता येण्यास हरकत नसावी हे ब ने अ ला समजावुन सांगावे. अर्थात ही बाब अ आणि ब यांनाच सामंजस्याने घेणे गरजेचे आहे.

मानवी नात्यातले ताण कधी कोणत्या कारणाने अव्यक्त रुपातुन व्यक्त रुपात येवुन बिघडतील अथवा कितीही मोठे कारण होवुनही तसेच घट्ट रहातील हे सांगणे ब्रह्मदेवास सुद्धा कठिण आहे. असो.

मी स्वतः अश्रद्ध नाही पण देवभोळेपणाचं अवडंबर नि त्याचं अवास्त्व स्तोम मला पटत नाही...

१. ब ने जे पटत नाही ते करू नये.. सबब गणपतीच्या दर्शनाला जाऊ नये.... यातून त्याला त्याच्या विचारांशी नि मतांशी फारकत घ्यावी लागणार नाही..
२. न दर्शन घेता घेतले असल्याचे असत्य वदन पण करू नये...
३. या उलट 'ब' ने 'अ' ला असे समजवावे की, अश्रद्ध माणसाने केलेली पूजा निष्फळ असते.. जर तुला पटते तर तू त्या विशिष्ट ठिकाणी न जाताही आहेस तिथून जर प्रार्थना केलीस तरी तुला तुझ्या मनातल्या श्रद्धेचे फळ मिळेल. 'मनी आहे भाव' तर देव कुठुनही पावेल फक्त तो नमस्कार मनापासूनचा असला पाहिजे, जुलुमाने घातलेला नको...

अवलिया आणि मक,
वाचला प्रतिसाद. समंजसपणा आणि श्रद्धेचे स्वरूप तुम्ही जे मांडले आहे, त्याचाच अभाव असेल तर...? म्हणजे अ च्या मते त्या विशिष्ट गणपतीला जाणे महत्त्वाचे आहे. त्यामुळं हा प्रश्न अधिक टोकदार होतो. मला दिसतं ते असं, की एकवेळ गणपतीची पूजा करणं ब स्वीकारेल. अश्रद्धेनंही करेल. पण विशिष्ट गणपती नाही स्वीकारणार. आणि इथं त्यानं नाही म्हटलं तर अ च्या श्रद्धेचा प्रश्न निर्माण होतोच.

ब ने थोडा समजुतदारपणा दाखवावा व अ च्या इच्छेसाठी का होईन आपला नियम थोडावेळ बाजूला ठेवावा असे मला तरी वाट आहे.

काय मोडक ते ब तुम्हीच काय???

> पुढच्या जगण्याचा प्रश्न आहे. नवीन सुरवात करावी लागेल. स्थिती त्या अर्थी पोषक नाही. तत्व पणाला लावले तर मानसीक स्तरावर ब ची पंचाईत होणार

ज्या अर्थी ब अजुन धंद्याकरता ही तडजोड करायला तयार नाही त्या अर्थी त्याच्याकडे इतर ऑप्शन्स आहेत. जोवर ऑप्शन्स आहेत तोवर ब ज्या तत्वांना धरुन जगला आहे त्याला तिलांजली देणे कठीण आहे.

ऑप्शन्स नसतील तर ब तडक दर्शनाला जाईल, आज नाहीतर उद्या. शिवाय मग हे डील मिळाले तर ब अजुन एक कडवा कट्टर धार्मीक होणार. पुढेमागे मंदीर, मठ बांधणार

अ व ब यांना आपल्या स्वभावाची पहिल्यापासून ओळख होतीच त्यामुळे अ ने ब च्या पाठी लागणे अनाकलनीय आहे किंवा ही शेवटाची सुरवात आहे

------------------
श्रावण हेच नानावटी आहेत.

मित्र कम पार्टनर बरोबर बिझिनेस की तत्व असा पेच आहे का?

श्रद्धा काटेरी टोकदार झाली की बोचते म्हणतात. अश्रद्धेचं पण तसंच आहे असं दिसतय!

ब हे काम आऊटसोर्स करू शकतो. आणखी एक बिझनेस आयडीया द्या ब ला ...
एक पोर्टल सुरू करा. तिथे असं श्रद्धेच्या आऊटसोर्सिंगची कंत्राटं घ्यायची. जसं मेकमायट्रीपवर तिकिटं काढून मिळतात तसं या संस्थळावर अमुक एक गणपती, दुर्गा, वेतोबा, साईबाबा, म्हसोबा, लक्ष्मी इ.इ. देवांना स्वत: माणूस पाठवून तुमच्या श्रद्धेत भर टाकली जाईल वगैरे वगैरे ...

चला काढा पन्नास हजार या आयडीयेचे!! ;-)

(आयला, असल्या अमुकच देवळातल्या देवावर विश्वास ठेवणार्‍या लोकांबरोबर बिझनेस करणार्‍या अश्रद्ध ब आणि असल्या प्र्याक्टीकल आणि अश्रद्ध ब बरोबर धंदा उघडणार्‍या ठराविक ठिकाणीच श्रद्धा ठेवणार्‍या अ प्रणाम सांगा.)

वयाने,विचारांने आणी विषेशतः बुध्दीने लहान असल्याने मत द्यायचे टाळत आहे..

बाकी अ काय ब काय आणी क्ष काय ? संस्कार - श्रध्दा - संस्कृतीचा घोळ आहे सारा..

ह्यावरन डॉनरावांचा एक लेख प्रतिसांदासकट आठवला .

तिढाच आहे म्हणायचा

या विषयावर तज्ञांची मते जाणून घ्यायला आवडेल

माझी बायको पक्की श्रद्धाळू आहे आणि देव (मग तो कुणीही असो) निव्वळ कल्पना आहे हे मला महिती आहे. दोन महिन्यापूर्वी आमच्या लग्नाच्या वाढदिवशी ती म्हणाली `आज गणपतीला जाऊ!'
मी `सारसबाग की दगडूशेठ?'
`तुम्ही म्हणाल तो' ती
`सारसबागेत जाऊ, फिरायला बेष्ट आहे" मी
थोडा विचार करून, ती 'नको दगडूशेठला जाऊ'
`चलो'! मी

तिथे पोहोचल्यावर..

'तुझे सँडल्स इथे ठेव आणि तू जाऊन ये, मी इथे थांबतो'
` जरा आत तर चला नुसते'
मी तिच्याबरोबर आत जातो, ती शांतपणे दर्शन घेते. मी सरळ सिक्युरिटी पाशी जाऊन उभा रहातो.
ती अश्रद्ध झाली नाही, मी श्रद्धावान झालो नाही. मला फिरायची मजा आली, तिला दर्शनाची!
ती खुशीत, मी मजेत! जर देव नाहीचेयं तर मग पेच कुठेयं?