कॄष्णाष्टमी निमित्त मी तयार केलेले एक खास चित्र आपल्या भेटिला

असे उणे होऊ नका. या चित्रांमधले आधीच्या चित्रांपेक्षा नक्की काय आवडले ते सांगतो.
१. श्रीकृष्णाची सावली मागे गाय उभी आहे पुढे श्रीकृष्ण उभा राहून मुरली वाजवत आहे. प्रत्यक्ष प्रतिमा वापरली असतीत तर कदाचित त्या चित्राच्या आवडीनावडीमुळे चित्र कमी अधिक आवडते नावडते झाले असते. इथे सावली वापरून जसे देवळात मूर्तीच्या मागे पडलेली सावली दिसते तसा साधारण फील तुम्ही दिला आहे. शक्यतो बायकी चेहर्‍याचा कृष्ण मला आवडत नाही. कोमल म्हणजे बायकी नव्हे. त्यापेक्षा राजस्थानी चित्रशैलीतला ठाकूरजी म्हणून रंगवलेला कृष्ण जास्त आवडतो. किंवा महाराष्ट्रातल्या अनेक श्रीकृष्णमंदिरांमधला श्रीकॄष्ण आवडतो. इथे तुम्ही सावलीमधे मूर्तीचा हवा तो चेहरा घालायचे स्वातंत्र्य दिलेत म्हणूनच इथे सावली आवडून गेली.
२. आकाशी निळा ते हिरवट निळा ही रंगसंगती. मूळात सावळ्या परब्रम्हाला निळे आपल्याकडे पूर्वीपासून मानले गेले आहे. ज्ञानेश्वरांची विराणी 'निळिये रजनी मोतिया सारणी| निळेपणी खाणी सापडली' पासून ते बाकिबाब, ग्रेस इत्यादी अनेकांनी निळ्या रंगाचे गोडवे गायले आणि त्यात ही गूढ शक्ती पाहीली. त्यामुळे या अंगावर न येणार्‍या कोमल निळ्या रंगाची मोहीनी आवडली (सौजन्यः पुलं आणि रमताराम). आकाशी निळ्याच्या उंचीपासून ते जीवनदायी ठरलेल्या डोहाच्या खोलीचा हिरवट निळा ही रंगसंगती आवडली. मधल्या भागातले त्याचे बेमालूम मिश्रणही आवडले.
३. मधल्या गायीचे चित्र जे आहे ते अधिक डौलदार आणि लांब शिंगवाल्या गायीचे घेतले असते तर अधिक रुचले असते. मला तर मधे म्हैसच वाटते आहे. त्याऐवजी मधे कपिलेचे चित्र छान दिसले असते.
४. लोण्याचे माठ दाखवायची कल्पनाही आवडली. फक्त त्यातल्या लोण्याचे चित्र थोडे भगभगीत झाले आहे.
एकूणच चित्र आवडले.

अहो चुचु पण चुकीच्या शस्त्राने तासतात न त्या !

चुच्स, अगं हा फिड्बॅक आहे; क्रिटेसिझम नाही

प्रथमेश साहेब, तुम्हांला वाइट वाटत असेल तर क्षमस्व..

आभारी आहे मेघवेडा

पण त्या गोपिकांनी ह्याला फोडले तर