रस्ता

कुठे गेली कविता? दिसत नाही ......

कुठे गेली कविता? दिसत नाही ......

कविता उत्तम आहे..

'जन पळभर म्हणातील हाय हाय' ची आठवण झाली

मस्त.

माझा रिप्लाय कुठेय

नानबा तुलना आवडली आणि पटली.

जगाचा आपल्याकडे बघण्याचा दॄष्टीकोन दाखवायचा प्रयत्न भावला कटू पण सत्य.

सुंदर आहे कविता.
सत्य स्पष्टपणे मांडण्याची हातोटी आहे तुमची

कसला हा सोस? कुठली ही हौस?

धन्यवाद! कविता प्रसिध्दल्याबद्दल.

अफलातुन!

छान लिहीले आहे!

तुम्ही पूर्वग्रहरहित विचार कराल अशा अपेक्षेने लिहितोय. तुमचे लिखाण सुरवातीला विदारक वगैरे वाटत होते, पण आता चक्क निराशावादी वाटू लागले आहे. ज्याचा त्याचा प्रश्न हे खरे, पण निदान एका सभासदाला हे असे वाटते हे नोंदवावेसे वाटले इतकंच. विदारकता हे वास्तव समोर येण्याची गरज आहेच पण वारंवार विदारकताच समोर येऊ लागली तर माणसे मुर्दाड होण्याची शक्यताच अधिक असते. मग त्याला 'मुंबईचे स्पिरीट' वगैरे नावे देतात मीडीयावाले. खरेतर ती हतबलता असते नि मुर्दाडपणाही.

हे खरे की अनेकदा निराशा/हतबलता येते, पण सतत रडगाणी गाण्याने प्रश्न सुटत नाहीत, फारतर समदु:खी एकत्र येऊन सामूहिक रडण्याचा कार्यक्रम करू शकतात नि रडण्याला तात्त्विक अधिष्ठान देऊ शकतात, त्याने परिस्थिती बदलत नाही, बदलायची असेल तर आपापल्या बुद्धीच्या मर्यादेत का होईना काही उपाय शोधावे लागतात, सांगावे लागतात ते अंमलात आणायचे यथाशक्ती प्रयत्न करावे लागतात. अपयश आलेच तर चुका शोधून पुढील प्रयत्न करताना उपयुक्त ठरेल असे ज्ञान/माहिती त्यातून मिळवून पुढे जायचे असते. आकाशातला बापही रडणार्‍यांच्या पाठीशी राहतो की झगडणार्‍यांच्या याचे उत्तर प्रत्येकाने आपापले शोधावे.

नानासारख्या माणसाने आपली बुद्धी अशा लिखाणात खर्चावी याची खंत वाटली म्हणून हा प्रतिसादप्रपंच. क. लो. अ.