पुर्वाध - ऊत्तरार्ध

पुर्वाध

जिवनाच्या ह्या वाटेवर, साथ हवीय कुणाची तरी |
दिसते रोज पण का मिळत नाही, ती स्वप्नातली परी ||

रोज रात्री डोळा लागतो, तिचीच स्वप्ने बघण्यासाठी |
मिळाली नाही तर तयार आहे, मरण्या मारण्यासाठी ||

तू तिथे मी ईथे, असा कसा हा न्याय |
तुझ्यापासून मला तोडणारा, आजून जन्मलाच नाय ||

राणी जगू कसं मी तुझ्याशिवाय, हे जरा सांग |
झुलवत ठेवून तू मला, नको हं देऊस टांग ||

आठवतात का गं तुला, ते दिवस समुद्रकिनारीचे |
जिवनात आलेल्या लाटेचे, ओथंबलेल्या श्वासांचे ||

पुढे काय झालं, ते कुणालाच कळालं नाही |
पाहिलेल्या चंद्रावर, आमचं यान कधी ऊतरलचं नाही ||

राणी म्हणाली, वेड्या तुला सांगितलचं नाही का कोणी |
अरे ..बोळा निघाला, आणी केंव्हाच वाहतं झालं पाणी ||

ऊत्तरार्ध

गेलो होतो फिरत, असचं जूहूच्या चौपाटीला|
लायनी मारलेल्या ज्यांच्यावर, त्या आलेल्या पोरं बाळं फिरवायला ||

म्हणालो स्वत:शीच, प्रेमात रहिला नाही काही राम |
आता बनुया किशन कन्हैया, दुसरे नाही काम ||

अशीच एके दिवशी, भरली "ती" मनात |
डोळे फिरले श्वास अडकला, धडकी भरली ऊरात ||

टाकला खोडा एक दिवस, करून थोडी हिंम्मत |
ती आणी तिचा बाप आले वसकन, काय रे तुझी किंमत ||

त्या दिवशी परत चालू झाले, पहिले पाढे पंचावन्न |
अश्वथाम्या सारखा भटकतोय इकडे तिकडे, वणवण वणवण वणवण ||

*इतरत्र पुर्वप्रकाशीत