मनुलीची गोष्ट

मस्त

किती गोड

>हे परमेश्वरा!या निरागसपणाचं रक्षण करण्याचं सामर्थ्य मला दे!
ही कळी इतक्याच सुंदरतेने फुलताना बघण्याचं भाग्य मला दे! >>

तथास्तु! आमेन!!

धन्यवाद निर्मयी

हे परमेश्वरा!या निरागसपणाचं रक्षण करण्याचं सामर्थ्य मला दे!
ही कळी इतक्याच सुंदरतेने फुलताना बघण्याचं भाग्य मला दे!

ही अगदी हीच प्रार्थना आहे!

हे परमेश्वरा!या निरागसपणाचं रक्षण करण्याचं सामर्थ्य मला दे!
ही कळी इतक्याच सुंदरतेने फुलताना बघण्याचं भाग्य मला दे!

सुंदर

".....हसणार्‍या मनुलीला बघताना क्षणभर वाटलं;परमेश्वर आहे!!!....

इतरत्र असेल, नसेल.... पण आपल्या बार्बी डॉलीसम मनुलीच्या हसर्‍या चेहर्‍याभोवती मात्र नक्कीच असणार कारण त्यामुळेच तर तुम्हाला इतकं काव्यमय लिहायला प्रेरणा मिळाली.

हा हा!
मनुलीची गोष्ट लय म्हंजे लयच भारी!!!
वाचूनच तब्येत खूश!!

खरच सुंदर... !

त्यांचे भावविश्वच वेगळे.. त्यात हेवेदावे, द्वेष, आरोप नाही, कोण कश्या अवस्थेत असेल ह्याची चिंता नाही, उद्या काय ह्याचे काहीच भविष्य नाही... एकदम स्वप्नमय जग.. !

शक्यतो ह्याच मुळे प्रत्येक मोठ्या व्यक्तीला पुन्हा लहान व्हावे असे वाटते... क्षणीक का होई ना पण ते निरागस जिवन पुन्हा जगावेसे वाटते !

हेच सत्य.. बाकी खरोखर सगळे मिथ्या.. बालपणी सारखा काळ नाही...

म्हणायच दुसर काय? मनुची गोष्ट खु$$$$प आवडली.

"किती निर्मळ जग आहे हिचं! त्या जगात कुठेही घाण नाही..जळमटं नाहीत्..अंधाराचा लेश नाही..भेद नाही,भय नाही,अविश्वास नाही,अनिश्चितता नाही.सगळं नितळ..प्रकाशमान्..आशादायी.." ते तसच राहण्यासाठी माझ्या शुभेच्छा

माझ्याही अनेक शुभेच्छा!!!
भाचीची आठवण झाली.

खुपच छान

मस्त आहे मनुली तुझी.. अश्याच माझ्या पियुलीच्या ( वय वर्ष ५ ) छान छान गोष्टी दर शनीवारी रात्री मी ऐकते आणी आठवडाभराचा सगळा शीण मिनीटात पळून जातो..

मस्त लिहिलय.
माझा पोरगा अडीच वर्षाचा आहे. तोच आम्हाला रोज गोष्ट सांगुन झोपवतो.

तो ससा आणि कासवाची गोष्ट सांगतो.
एक ना ससा असतो ना,

एक ना कासव टोर्टोइज असतो ना,

..................

...................

आमच्या पण भुभुली च्या गोष्टी आहेत पण आम्ही नाई सांगणार?

मस्तच.

भाचीने (वय वर्षे ३ १/२) सांगितलेली गोष्ट.
एक काका-काकू असतात. ते डोंगरावर राहत असतात. त्यांच्या घरात एकदा कूगाडी घुसते. मग ते पळत सुटतात. मग त्यांच्या अंगावर सगळं बर्फ पडून जाते. तिकडून एक वाघोबा चालला होता तो म्हणाला म्हातारे म्हातारे खाऊ का तुला. मग म्हातारी म्हणाली वाघोबा वाघोबा बोरे पिकली. वाघोबा म्हणाला नाही ग म्हातारे टेरी पोळली. मग तो धूम पळून गेला. संपली गोष्ट. (हो हा गोष्ट संपल्याचा जाहीरनामाही तिनेच काढला होता, कारण समोर आजोबा क्रीम बिस्कीट घेऊन आलेले दिसले होते एवढ्यात)

बोबडे तर अस्ले मस्त बोलतात ना ही मुले कि अगदी असे वाटते.

चुकून, चुकून.

छकुलीची गोष्ट मस्तच. निरागस लहानग्यांचं तितकंच निरागस जग. लेकीच्या बालपणात हे जग आम्हीही अनुभवतो आहोत.

सगळी मंडळी आपापले आनंदाचे मोती घेउन येत आहेत.
मनापासुन धन्यवाद.

आवडले.

छान आहे गोष्ट... आवडली.

खरंच ही लहान मुलं कित्ती निरागस असतात.....

मनुलीची गोष्ट आवडली. छान आहे हां.

च्यायला हे निसाटलं होतं... आत्ता चुकून कशावर तरी टिचकल्यावर उघडलं..

माया.. पोरगी गोड आहे.. बापावर गेलिये वाट्टं..